14 september 08 De honden van de democratie

Politici moeten zich bewust zijn wanneer ze in de politiek dat ze een uiterste gebruiksdatum te hebben. Vroeg of laat, als gevolg van schandalen, intriges partij of electorale afwijzing door de tijd komt dat er geen andere mogelijkheid dan het maken van een uitgang. Als politici zijn zich hiervan bewust, waarom zo velen van hen de behoefte voelen om memoires na politieke ondergang die bedoeld zijn om zeer schadelijk voor hun eigen kant te publiceren?

Het Latham Diaries, gepubliceerd in 2005 waren schaamteloos hatelijk. Hetzelfde kan worden gezegd over de recente memoires Peter Costello's die vol met aanvallen op zijn politieke collega's. Michael Costa onlangs zijn naam aan een groeiende lijst van ontevreden politici van de gelegenheid gebruik om hun eigen partij beschadigen na het zien van de deur. Hebben deze mensen gaan het openbare leven zonder idealen van het dienen van een oorzaak? Maakt niet uit hoe ontevreden je bent, waarom niet een waardige exit in plaats van tot een sloper? Een dergelijke toegeeflijke uitdrukkingen kan worden gezien als niets meer dan ongebreideld eigenbelang.

Ergens tijdens zijn carrière Peter Costello de bijnaam 'hond', vooral voor zijn uiterlijk. Nu meer dan ooit zijn gedrag verdient dezelfde titel. Costello heeft geen excuus voor het gif in zijn nieuwe boek. Na jaren van wachten op de liberale leiderschap worden ingeleverd om hem op een presenteerblaadje hij nu weigert wanneer wordt gelegd aan zijn voeten. Misschien een diepe zelf twijfel ligt ten grondslag aan het egoïsme Costello's 'captain grijns'. Misschien realiseert hij zich dat wanneer puntje bij paaltje kwam, hij nooit de mogelijkheid om een ​​verkiezing in zijn eigen recht te winnen of leiden zijn partij door middel van een sombere periode van de oppositie had. Costello's gedrag, omdat het verliezen van de 2007 is mysterieus. Misschien is het waar, (zoals reeds is voorgesteld in de pers) dat zijn huidige positie op de leiding is gewoon een manier van het bevorderen van de verkoop voor zijn boek.

Costello's memoires zijn niets meer dan het hoogtepunt van een lange periode van mokkend door de weigering van John Howard's te overhandigen hem de leiding of hebben hem en zijn vrouw naar het diner. Hoewel veel kan nu afkeuren Howard's verkeerd gebruik van Kyoto, de Republiek probleem, de kinderen overboord affaire, de weigering om excuses aan Aboriginals, de industriële relatie debacle etc. zijn weigering om een ​​stap opzij voor Costello lijkt er nu op zijn meest scherpzinnige beslissing.

Tags: Australische regering , Costello's memoires , John Howard , Mark Latham , memoires , Peter Costello